Maciej Ćwierzyk

strona

100_2386

RZEŹBA

Urodzony: 1944 r.

Zamieszkały: Poznań

Kontakt: tel. 789263025

Swoje dorosłe życie związał z Wielkopolską od 1969 roku, gdy zamieszkał w Poznaniu. Sztuką zainteresował się jako nastolatek. Uczył się rzeźbić w ognisku plastycznym, choć początkowo poza rzeźbą zajmował się także malarstwem akwarelowym, i już jego pierwsze prace świadczyły o uzdolnieniach początkującego twórcy. Dla jego artystycznych zainteresowań nie bez znaczenia był fakt, że pochodził z górskich terenów o bogatych tradycjach artystycznych i folklorystycznych, oraz to że wychowywał się w rodzinie o artystycznych tradycjach. Rzeźbą zajmował się jego stryj Wiktor Ćwierzyk, autor wielu nagrodzonych prac. Czynnym rzeźbiarzem jest także jego młodszy brat Jerzy.

Po pierwszych doświadczeniach ze sztuką Maciej Ćwierzyk uwagę swą skupił wyłącznie na rzeźbie w drewnie. Swoje prace po raz pierwszy pokazał na wystawie rzeźby ludowej w Myślenicach w 1970 roku. Dwa lata później w Poznaniu, prezentując swe prace na wystawie zorganizowanej przez MPiK odniósł ogromny sukces. Wystawa cieszyła się ogromnym zainteresowaniem, a jego prace dużym powodzeniem u nabywców.

Dorobek twórczy Macieja Ćwierzyka jest bogaty i różnorodny. Wykonuje rzeźby, płaskorzeźby, ołtarze, kapliczki, szopki. Tworzy w różnych formach i kompozycjach – od prostych do złożonych, wielofiguralnych, od niewielkich rozmiarów do monumentalnych. Podejmuje też różnorodne tematy, tak świeckie, jak i religijne. Jest twórcą rzeźb sakralnych, zwłaszcza figuralnych, a także monumentalnych krzyży oraz ołtarzy. Wśród wielu wykonał m. in. ołtarz Świętej Rodziny w Stogach k. Gdańska, krucyfiks w kościele kapucynów w Gdańsku, postać Chrystusa Ukrzyżowanego w kościele parafii św. Mateusza na os. Orła Białego w Poznaniu, rzeźby w kaplicy Matki Bożej Siewnej w Otowie k. Poznania, a także rzeźby figuralne dla kościoła w Veen i dla szpitala górniczego w Bottrop (w Niemczech). Jego rzeźby o tematyce świeckiej zwykle odtwarzają obrazy współczesnej i dawnej wsi polskiej i małego miasteczka. Są to sceny życia i codziennego, i odświętnego, z reguły sielankowe. Powstała ciekawa plejada postaci kobiet i mężczyzn, bądź to w strojach ludowych, bądź to (i najczęściej) wyposażonych w różne rekwizyty charakterystyczne dla poszczególnych zawodów albo zajęć takich, jak praca w domu, w gospodarstwie, w polu albo jak wypoczynek, biesiada, zabawa. Przykładowe tematy to: pasterz, kucharz, nosiwoda, gazownik, kowal, żołnierz, piwowar czy wesele, biesiada w karczmie. Powstały także całe cykle, jak na przykład muzykanci wiejskich kapel: flecista, basista, harmonista, skrzypek. W pracach tych często bazował na folklorze regionu wielkopolskiego, ale także odwoływał się do folkloru góralskiego.

Artysta swoje prace wykonuje z drewna liściastego, głównie lipowego, wierzbowego, brzozowego. Niekiedy pozostawia drewno surowe, niekiedy maluje je farbami w bardzo intensywnych barwach, a czasami (jak przy płaskorzeźbach) pokrywa naturalnym woskiem ochronnym, nadającym im delikatnego połysku. Jego rzeźby są bardzo ekspresyjne. Wyróżniają się też niezwykłą dbałością artysty w wydobyciu z drewna wszelkich szczegółów, a w szczególności rysów i mimiki twarzy. Rzeźbione postacie są masywne i charakteryzują się bujnymi, często karykaturalnymi, kształtami. Emanuje z nich radość, witalność i humor. Artysta wykształcił swój własny styl, a tym samym sprawił, że jego prace są zawsze niepowtarzalne i rozpoznawalne.

Maciej Ćwierzyk, samouk, rzeźbiarz-amator jako artysta i twórca rzeźby otrzymał uprawnienia twórcy ludowego w 1979 roku. W 1981 roku został przyjęty do Stowarzyszenia Twórców Ludowych, a w latach 2003-2007 pełnił funkcję prezesa w Oddziale Wielkopolskim STL. Uczestniczył w kilkudziesięciu różnych imprezach o charakterze artystycznym i folklorystycznym, w tym w licznych plenerach, jarmarkach, targach sztuki ludowej. Prezentował swoje prace na ponad 30 wystawach, konkursach i przeglądach rzeźby ludowej w kraju i za granicą, zyskując wiele nagród, wyróżnień i dyplomów. Przyznawano mu stypendia twórcze. Był stypendystą m. in. Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jego prace trafiły do wielu polskich i zagranicznych kolekcji muzealnych i prywatnych. Znajdują się one m. in. w: Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy, Muzeum Etnograficznym Oddziale Muzeum Narodowego w Poznaniu, Państwowym Muzeum na Majdanku, Muzeum Ziemi Wałeckiej w Wałczu, Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie.

W Stowarzyszeniu Twórców Ludowych od 1981 roku

Odznaczenia, nagrody, wyróżnienia (wybór):

Dyplom na „Współczesną Rzeźbę ludową Karpat Polskich” – 1972r. Nowy Sącz

Wyróżnienie w konkursie na „Sztukę ludową województwa poznańskiego”

III Nagroda w konkursie na „Pamiątkę Miasta Poznania”, 1974

Nagroda (pieniężna) WTK, 1973

Uznanie zasług – nagroda Wydziału Kultury PWRN Poznań, 1973

Wyróżnienie oraz nagroda pieniężna w „Konkursie – Przeglądzie na Wyroby Ludowe z Drewna” organizowanym przez Związek „Cepelia” w Warszawie, 1977

Nagroda w I Ogólnopolskim Konkursie na szopkę bożonarodzeniową w Wałczu, 1995r.

Odznaka honorowa „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”, 1982 r.

Srebrny Krzyż Zasługi przyznany przez Aleksandra Kwaśniewskiego Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej, 2005 r.

Opr. A.Skibińska

Reklamy