Jerzy Sowijak

strona

Jerzy Sowijak 2012

RZEŹBA

Urodzony: 1959 r.  Leszno

Zamieszkały: Bukówiec Górny powiat Leszno

Jerzy Sowijak urodził się w 1959 roku. Całym swoim życiem związany jest z rodzinnym Bukówcem i okolicą, żyje tradycyjnie, prowadząc rodzinne gospodarstwo rolne, które przejął po rodzicach. Oprócz tego zdobył zawód technika obróbki skrawaniem w Technikum Elektromechanicznym w Lesznie, a z czasem, zaocznie – stolarza galanterii drzewnej w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Cieplicach. Pracował w Metalplaście w Lesznie, i w Gminnym Ośrodku Kultury we Włoszakowicach jako instruktor plastyki.

Zdolności plastyczne przejawiał od dzieciństwa, potrafił malować i rysować. Zauważony przez dyrektora bukówieckiej szkoły podstawowej i regionalisty Antoniego Kaczmarka, zachęcony został przez niego do zajęcia się rzeźbą i do udziału w 1973 r. w pierwszym konkursie rzeźbiarskim, uwieńczonym sukcesem. Autorytetem była też dla młodego chłopaka postać Leona Dudka, wybitnego rzeźbiarza z Włoszakowic, którego twórczość podziwiał i podpatrywał.

Twórczość Jerzego Sowijaka tkwi w klimacie rodzimego Bukówca Górnego. Co więcej, współuczestniczy on w kreowaniu ikonosfery i życia kulturalnego, zwłaszcza w tych jego aspektach związanych z lokalną przeszłością. Jest to wieś o bogatej historii, poczuciu ciągłości kulturowej i pielęgnowanym lokalnym folklorze, gdzie liczni regionaliści i animatorzy kulturalni, organizacje, stowarzyszenia i zespoły folklorystyczne od dziesięcioleci działają na rzecz pielęgnowania poczucia tożsamości mieszkańców, folkloru i pamiątek przeszłości. Inspiracje i wzory czerpie Jerzy Sowijak z obserwacji życia i codziennych zajęć i spraw mieszkańców w sąsiedztwie, a także z zainteresowań miejscową przeszłością i tradycją – wydarzeniami historycznymi, dawnymi zwyczajami, folklorem, a także sztuką świątkarską i kościelną, a nawet sportem. Ich wynikiem są rzeźby przedstawiające wiejskich ludzi i podobnie do nich ukazanych świętych o masywnych i zwartych bryłach, wyrazistym rysunku, syntetycznych kompozycjach, z krzepkimi postaciami o czerstwych twarzach, nieraz podkreślonych ostrymi kolorami. Rzeźby o tematyce pasyjnej od pozostałych odróżniają się dynamicznym, przeprutym ażurami modelunkiem, wyrazem bólu i zamyślenia. Umiejętność operowania zarówno modelunkiem, jak i różnymi formatami rzeźby, świadczy o rzeźbiarskiej sprawności i elastyczności pana Jerzego. Tworzy rzeźby zarówno pełnoplastyczne, jak też dynamiczne płaskorzeźby.

Uwagę podróżujących po wsiach gminy Włoszakowice z pewnością przyciągną drewniane, sięgające sześciu metrów wysokości rzeźby-pomniki na wiejskich skwerach i skrzyżowaniach. Te niekonwencjonalne monumenty to także dzieła Jerzego Sowijaka, który nie boi się żadnych formatów. Upamiętnia w nich lokalne postaci historyczne, lokalnych bohaterów i osobistości (biskup Andrzej Krzycki w Krzycku Wielkim, sanitariusz i społecznik Czesław Kowalski w Sądzi), a także tradycyjny sposób życia i pracy, uosobiony w wizerunkach oracza (Zbarzewo), kowala (Grotniki), rybaka (Dominice), kapeli dudziarskiej – z których część także ma odniesienia do realnych postaci, jak choćby dudziarska kapela braci Ratajczaków – przedstawiona w rzeźbach w centrum Bukówca (w ostatnim czasie zyskały nową szatę – zostały przez pana Jerzego pomalowane). Rzeźby-monumenty zawędrowały też do Holandii i do Niemiec.

Rzeźby Jerzego Sowijaka spotkać też można w bukówieckim kościele, na przydrożnych krzyżach i w kapliczkach, gdzie zastąpiły zniszczone zabytkowe rzeźby, w sanktuarium Matki Boskiej w Charbielinie, w leśnej kaplicy dla letników w Boszkowie, na jednym z osiedli mieszkaniowych w Lesznie. W przypałacowym parku we Włoszakowicach stoi drewniana rzeźba regionalisty Stefan Skorupińskiego z rowerem, a parkowe aleje urozmaica ścieżka przyrodniczo-edukacyjna przedstawiająca gatunki zwierząt.

Jerzy Sowijak wykonuje też drewniane zabawki, które własnoręcznie konstruuje z drewna. Wzorem i inspiracją są znane mu z dzieciństwa, tradycyjne zabawki (niektóre ma zachowane w swoim domu), które bądź rekonstruuje, bądź modyfikuje według własnych pomysłów: koniki, osiołki, kaczki, zajączki – na biegunach i na kółkach, drewniane samolociki i pojazdy odznaczają się wdziękiem, prostotą kształtów, rozwiązań konstrukcyjnych i żywą kolorystyką.

To człowiek-instytucja, wizytówka wsi i okolicy, zaangażowany w działalność społeczną (m.in. Stowarzyszenie Bukówczan MANU, Leszczyńskie Stowarzyszenie Twórców Kultury), współpracuje w organizowaniu przedsięwzięć kulturalnych w swojej gminie, prowadzi zajęcia i spotkania z młodzieżą, pokazuje swoje prace podczas kiermaszy i plenerów.

Prace Jerzego Sowijaka prezentowane były podczas licznych wystaw lokalnych, ogólnopolskich i poza granicami kraju. Trafiły też do muzealnych zbiorów: Muzeum Okręgowego w Lesznie, Muzeum E.Bojanowskiego w Grabonogu, Wielkopolskiego Parku Etnograficznego w Dziekanowicach.

W Stowarzyszeniu Twórców Ludowych od 2014 r.

Nagrody i wyróżnienia (wybór):

  • I nagroda w Konkursie Plastycznym Mikołaj Kopernik, Pałac Kultury Poznań, 1973 r.
  • II nagroda w konkursie Piastowie w Dziejach Wielkopolski, Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy, 1993 r.
  • Nagroda za Osiągnięcia w Upowszechnianiu Kultury – Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Lesznie, 1976 r.

Opr. M.Romanow-Kujawa

Reklamy